Hij is een heftige verschijning, Gert van der Meijden, met zijn volgetatoeëerde armen, zijn kale kop en zijn rossige smalle baardje.

Gert in zijn studio, met het portret van zijn vader op de buik getatoeëerd. FOTO MARTIN DROOG

Maar dat zegt niets over zijn binnenkant, want daar is hij een doodgewone Oudewaterse jongen.
Een jongen met een vèrgaande passie voor tattooâ??s, dat wel. Zijn lijf staat vol met afbeeldingen. ,,Maar ik ben nog niet af, ik rust pas als het van mijn nek tot mijn enkels vol staat,â??â?? zegt hij. Meest opvallend is het portret van zijn drie jaar geleden overleden vader, dat op zijn buik staat. Ernaast is hij zelf te zien, als kleine jongen, aan de hand van zijn vader. Kunstig getatoeëerd vanaf een foto. Is trouwens een rage, het portret van een overleden ouder of kind laten â??zettenâ??, zoal dat in jargon heet.

Dat mensen wel eens met onbegrip reageren, neemt hij voor lief. ,,In Wijchen, waar mijn vriendin Marja woont, trokken ouders hun kinderen weg, toen ze me voor het eerst zagen.â??â??

Gert zit er niet zo mee. Tattoos zijn zijn leven. Letterlijk, want het is niet alleen zijn hobby, het is inmiddels ook zijn beroep. Op zijn zestiende al experimenteerde hij met tattoos. ,,Ik kocht een tattoo-magazine en daar stond een apparaatje in beschreven dat Amerikanen gebruiken in gevangenissen. Dat bouwde ik na, met een motortje van een cassetterecorder, de onderkant van een Bic-balpen en naaldjes uit de naaidoos van mijn moeder.â??â?? Hij zette er kleine ankertjes en puntjes mee bij zijn vriendjes. Later liet hij meer tattoos bij zichzelf zetten. Niet teveel, want zijn toenmalige echtgenote moest er niets van hebben. ,,Mijn baas vond het ook maar niks, die vond mijn sikje al erg. Maar de nieuwe eigenaar van het timmerbedrijf waar ik werkte had er geen moeite mee.â??â?? Toen het huwelijk na tien jaar strandde begon Gert aan een inhaalslag. Binnen een jaar was hij van zijn pols tot zijn borst getatoeëerd. Ook pakte hij zijn hobby weer op en kocht apparatuur. Het was echter bijna onmogelijk om iemand te vinden die hem het vak kon leren. ,,Het is een zeer gesloten wereldje, en iedereen is bang voor concurrentie.â??â?? Gert experimenteerde dan ook maar eerst op zijn eigen lijf; op de bovenbenen. ,,Die zijn het schetsboek van de tatoeëerder. Maar ik heb zowat een week mank gelopen, want ik wist niet hoe snel de machine moest en hoe diep de naald.â??â??

Later was een tattoo-artiest bereid hem de kneepjes van het vak te leren en Gert toonde zich een goede leerling. Inmiddels heeft hij een eigen klantenbestand opgebouwd. Zijn studio is gevestigd in zijn woning, en Gert werkt dan ook alleen op afspraak (www.tattoogert.nl, daar staan ook voorbeelden van zijn werk).

De aarzelende ontvangst in Wijchen ten spijt heeft hij inmiddels een dependance geopend in de garage van vriendin Marja. ,,Ik zag in het zwembad heel wat Nijmeegse jongens met grote tattoos. Ik wist dat er een markt voor moest zijn.â??â?? En dus werkt Gert doordeweeks in Oudewater, en in het weekeinde in Wijchen.

Maarja heeft wel een paar tattoos, maar is niet van plan net als haar vriend van haar lichaam een schilderij te maken. Of ze het mooi vindt? ,,Het is wel wennen, maar ik vind dat het helemaal bij Gert hoort. Ik kan me hem ook niet zonder voorstellen. Als ik nu een niet getatoeëerde man in het zwembad zie, dan denk ik: Goh, wat is die bloot…â??â??

Bron: AD.nl

Stem of voeg toe aan :